Zo lief (Ruud Osborne)

Standaard

zo lief als je truien draagt
die je ooit aan mij hebt gegeven
als je het mij vraagt
waren ze liever bij jou gebleven

zo lief als je op gympen loopt
die mijn voeten hebben gedragen
zo los als je de veters knoopt
bij jou hoor ik ze nooit klagen

zo lief als je met de pen schrijft
die mij heeft leren spellen
het alfabet dat in de inkt drijft
heeft jou veel meer te vertellen

zo lief als jij mij ’s nachts ophaalt
mij binnenlaat in je dromen
je zegt: wees niet bang dat je verdwaalt
roep maar als je terug wilt komen

(bron: Ik zeg je de kleinste liefde/Hasselt)

Advertenties

»

  1. Ja hoor. Je ziet al dat alle verzen beginnen met “Zo lief…” De herhaling benadrukt wat de schrijver wil zeggen. Dat heet paralellisme. In het laatste vers maakt hij het zelfs nog wat sterker door “jij” in plaats van “je” te schrijven.

    Dan is er nog de personificatie, heel sterk aanwezig in dit gedicht. Dat is persoonlijke eigenschappen toeschrijven aan een levenloos voorwerp, in dit geval de pen. De pen wordt als een persoon voorgesteld die iemand heeft leren spellen en het alfabet in de inkt kan ook niet echt praten, maar heeft in dit gedicht wel veel te vertellen. Er zijn ook truien, maar die kunnen in het echt nooit aangeven door wie ze graag gedragen willen worden en ook veters klagen nooit in het echte leven.

    Helpt dit een beetje?

    • Dit helpt zeker Ingrid echt toppy
      Mijn dochter is happy dat u haar helpt😃

      Maar zit er geen stijlfiguren in? Vraagt ze

      • Ja, over de stijlfiguren schreef ik een antwoord, maar het kwam waarschijnlijk niet rechtstreeks onder uw vraag terecht. Kijk eens goed tussen alle reacties?

  2. Wat is het moraal van dit gedicht Zo lief (Ruur
    Osborne)
    Wat vertelt dit dichter ons vertellen met dit gedicht

    • De eerste twee verzen van dit gedicht mag je heel letterlijk nemen. Als je verliefd bent, is het fijn om een trui, t-shirt of ander voorwerp van de ander heel dicht bij je te hebben of zelfs aan te hebben. In het derde vers zie je in de laatste regels dat het al wat figuurlijker wordt: zij schrijft met zijn pen. Hij denkt dat er in die pen heel veel woorden verborgen zitten, woorden van hem aan haar. Het laatste vers is nog wat figuurlijker. Zij komt hem ’s nachts niet letterlijk ophalen, maar denkt heel erg sterk aan hem, droomt over hem. Hij komt in haar dromen voor en zij geeft hem een stuk geruststelling dat hij altijd daarin mag terugkomen. Het is een eenvoudig gedicht wat taalgebruik betreft, maar er zit een mooie diepgang in en verder is het vooral ook heel erg lief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s