Lied (Eva Gerlach)

Standaard

We gingen lopen in de nacht,
het holle wegje wit van sneeuw, er was
een dame mee, die hield mijn hand soms vast.

Mijn moeder was het niet,
die ligt in bed met groot verdriet
ver bij een raam aan zee.

Een dame blinkend als een nieuw scherp mes,
mijn vader droeg zijn pak met vest, hij floot
o krentenbrood, ze dansten met zijn twee.

(Bron: Hee meneer Eland/Querido)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s