Wandeling (Francie van den Hurk)

Standaard

                                Ome Wim 22 november 1935 – 16 februari 2014

Hier in dit bos liepen wij;
hij met mannenpassen,
ik in huppeltjes, zondagsritme.
Voorzichtig een spinnentrui,
zei mijn vader.

Op deze kromme vork
van paden hield hij stil;
hier gaan we naar links.
Ik kreeg zijn hand, eeltig,
warm als zijn stem.

De huid van de eik
ruikt naar zijn tweedjasje;
sigaar in de mondhoek,
gebruikte zakdoek, meubellijm.
Ik heb nog twee pepermuntjes.

Dit nazomerlicht
met zijn brede schuine zonnestrepen
kleurde onze kruinen
en mijn nieuwe schoenen.
Rode mieren worden oranje.
Zondag wordt nooit donker, zei ik.

Als dit bos een geheugen heeft,
zal het zich geluk herinneren,
in zijn achterhoofd
de mensen die hier waren:
hij en ik, jij en ik.

(Bron: Naastenparade/De Harmonie)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s