Nachtvlucht (Gerda Dendooven)

Standaard

“Welterusten”, zegt de surveillante zacht.
Ze knipt het licht uit en gaat heen.
Nu stroomt de slaapzaal vol met nacht
en in die nacht sta ik alleen.
Dus doe ik maar mijn ogen dicht
en zie ik een scherp vergezicht :
een paradijs dat aan de einder ligt.

Een tovertuin in mist gehuld,
de tijd staat stil, het grasland geurt,
met nachtegalengezang gevuld
valt de avond, meisjes bontgekleurd
dragen bloesem in hun haren,
een lentebries speelt in de snaren
van een harp. ’t Is niet te verklaren.

Hoe opeens witte vleugels openvouwen
en mijn bed zich in beweging zet.
Weldra hoog boven de schoolgebouwen,
rakelings langs torens vlieg ik onverlet
naar het reisdoel van mijn dromen.
En zo, suizend boven bomen,
is mijn geluk bijna volkomen.

Tot ik plots plassen moet, ik val
middenin mijn kostschoolbed,
en zo strandt mijn tocht meestal :
kleumend op een koud toilet.

(Bron: Een propje in mijn gezicht, gedichten/Infodok – Roularta)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s