Maandelijks archief: november 2015

De oude paarden (Bob den Uyl)

Standaard

De oude paarden mogen wel gaan slapen,
zij zijn hun leven lang zo moe geweest.
Nu hebben zij de boer genoeg gevreesd,
hem en de hoefsmid die zij weerloos haatten.

Nu mogen ze de hele dag gaan dromen
van mooie, jonge merries, of elkaar nog
eens weer vertellen, hoe verdrietig pa op
animal farm om ’t leven is gekomen

en welke waarheid Orwell ons bewees:
de varkens drijven boven in dit leven,
de paarden tellen niet zo erg meer mee.

Of in de warme stal ’s nachts Sartre lezen,
en bij diens woord: “l’homme est un dieu mangqué”,
luid hinniken, zonder de boer te vrezen.

(Bob den Uyl schreef dit gedicht toen hij 22 jaar was. Het is opgenomen in het boek: Jong gedaan, Kinderwerk en beginnerswerk van 28 auteurs/Singel 262, Em. Querido’s Uitgeverij N.V. 1968)

Dood zijn duurt zo lang (Willem Wilmink)

Standaard

Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.

Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?

Droom je dat je in je straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?

Maar ach, wat maak ik me toch naar,
het duurt bij mij nog honderd jaar
voor ik een keertje dood zal gaan.

Ik laat vannacht een lampje aan.

(Bron: Ik snap het/Bert Bakker)