Tagarchief: Gerda Dendooven

Meneer Max (Gerda Dendooven)

Standaard

MENEER MAX,
met zijn groene slippers aan
wilde niet naar huis toe gaan
naar zijn hond en naar zijn kat
naar zijn vrouw Lea Zwaan.

MAAR LEA werd het wachten moe
en stuurde de hond
naar haar mannetje toe.

HOP HOND, zei ze kordaat,
breng het baasje naar huis,
want ik voel, ik word kwaad.

NEE, zei de hond,
en hij bleef in zijn mand.
Zijn oren plat, zijn snuit op de grond.

STOK, smeekte vrouw Zwaan,
geef die hond een tik op zijn kont
want hij moet om mijn mannetje gaan.

NEE, zei de stok, da’s niet mijn taak,
ik sla geen honden.
En hij bleef aan de haak.

VUUR, weende de vrouw,
brand de stok
die de hond moet slaan
die niet om het baasje wil gaan.

DAT DOE IK NIET,
nee nee nee nee,
knetterde ’t vuur,
aan dit spelletje doe ik niet mee.

WATER, siste vrouw Zwaan,
doof het vuur dat de stok niet wil branden
die de hond niet wil slaan
die niet om Meneer Max wil gaan.

DAT had je gedacht,
fluisterde het water.
Ik blijf liggen heel de nacht.

KOE, schreeuwde de vrouw,
drink het water dat het vuur niet wil blussen
dat de stok niet wil branden
die de hond niet wil slaan
omdat hij niet om ’t baasje wil gaan.

HOEHOEHOE, ik heb geen dorst,
loeide de koe,
en er werd geen druppel water gemorst.

TOUW, huilde de vrouw,
bind de koe die het water niet drinkt
dat het vuur niet blust
dat de stok niet brandt
die de hond niet slaat
die niet naar ’t baasje toe gaat.

NEE, sprak het touw,
dat wil ik niet
en het liep kronkelend
weg van de vrouw.

MUIS, smeekte vrouw Zwaan,
knaag het touw
dat de koe niet bindt
die het water niet drinkt
dat het vuur niet blust
dat de stok niet brandt
die de hond niet slaat
die niet om mijn mannetje gaat.

DOE IK NIE, doe ik nie,
piepte de muis
en ze lachte ’t vrouwtje uit, hihihi.

Nu is het gedaan, brieste de vrouw.
Kat, vang die muis.

EN TOEN is alles heel snel gegaan
want de kat zei:
                                JA

EN ZE SPRONG naar de muis
die plots aan het touw ging knagen
dat de koe moest binden
die het water wilde drinken

dat het vuur zou blussen
dat de stok ging branden
om de hond mee te slaan
die snel om meneer Max is gegaan.

EN TOEN hij thuiskwam
bij Lea Zwaan
is hij meteen naar bed toe gegaan.
En zo was het verhaal echt wel gedaan.
Maar… de volgende dag,
tussen zeven en acht,
wat had je gedacht,
begon alles
helaas
van voren af aan.

(Bron: Voor nu en nog heel lang/Stichting Lezen)

Advertenties

Nachtvlucht (Gerda Dendooven)

Standaard

“Welterusten”, zegt de surveillante zacht.
Ze knipt het licht uit en gaat heen.
Nu stroomt de slaapzaal vol met nacht
en in die nacht sta ik alleen.
Dus doe ik maar mijn ogen dicht
en zie ik een scherp vergezicht :
een paradijs dat aan de einder ligt.

Een tovertuin in mist gehuld,
de tijd staat stil, het grasland geurt,
met nachtegalengezang gevuld
valt de avond, meisjes bontgekleurd
dragen bloesem in hun haren,
een lentebries speelt in de snaren
van een harp. ’t Is niet te verklaren.

Hoe opeens witte vleugels openvouwen
en mijn bed zich in beweging zet.
Weldra hoog boven de schoolgebouwen,
rakelings langs torens vlieg ik onverlet
naar het reisdoel van mijn dromen.
En zo, suizend boven bomen,
is mijn geluk bijna volkomen.

Tot ik plots plassen moet, ik val
middenin mijn kostschoolbed,
en zo strandt mijn tocht meestal :
kleumend op een koud toilet.

(Bron: Een propje in mijn gezicht, gedichten/Infodok – Roularta)