Tagarchief: H. Bruining

Uitstellen (H. Bruining)

Standaard

’t Is middag. –
                            ‘k Heb mijn werk niet af,
Dat meester ons te maken gaf,
– Ik zal vanavond leren,
Dan is er tijd in overvloed
Ik kruip, wanneer het wezen moet,
      Wat later in de veren.

’t Is avond.
                            Och, wat ben ik moe,
Mijne ogen vallen bijkans toe
      En telkens moet ik gapen;
Ik doe mijn huiswerk morgenvroeg,
Dan is er vast nog tijd genoeg…
  – Wat zal ik lekker slapen!

’t Is morgen.
                            Hé! wat is ’t al laat,
‘k Hoor dat de klok halfnegen slaat,
      Het zal zó schooltijd wezen;
Was ‘k maar wat vroeger opgestaan;
Vanmiddag moet mijn werk gedaan,
    Of ik heb straf te vrezen.

’t Is middag
                            Wat is ’t kost’lijk weer!
Zó mooi as ’t nog geen enk’le keer,
    De zon schijnt door de ruiten,
De vogels zingen in het groen…
Nu moet ik al mijn werk nog doen…
  – Wat lijkt het heerlijk buiten!

Stil, komen daar mijn makkers aan?
Wel ja, die kunnen spelen gaan,
    Of wand’len, alle dagen…
Wat gaan ze doen? – O, ‘k dacht het wel,
Vlak voor mijn raam begint het spel,
    Dat is om mij te plagen.

Wat voor spel het worden zal?
Ha, kaatsen! – Sie, daar komt de bal…
    Och, wat zou ik hem raken?
Kom, rept je jongens! dat gaat goed…
Neen, misgeslagen…
                                                    En nu moet
    Ik al mijn werk nog maken.

(Bron: Gedichtjes voor kinderen III. Uit alle jaargetijden)

Advertenties