Tagarchief: Hans Kuyper

Hoor je wel? (Hans Kuyper)

Standaard

Het kraakt en het tikt
bij ons in het huis.
Het zoemt en het ruist
in het oude fornuis.

Mijn kamerdeur piept,
Mijn bed zucht en steunt.
Het behang fluistert zacht
als je er tegen leunt.

We hebben ook muizen,
ondanks de kat.
’s Nachts als we slapen
gaan ze op pad.

Je hebt bij ons thuis nooit
rust voor je oor.
Maar dat ligt ook aan mij,
want ik kwebbel maar door.

(Bron: Ome Klaas, haar op de kaas, Boekbeesten/Zwijsen)

Advertenties

Hier zit ik… (Hans Kuyper)

Standaard

Hier zit ik. Onder tafel,
want er is bezoek.
Het zijn die rare mensen
van verderop, ik ken ze.
Ze eten van mijn koek.

Hoor mama nou eens lachen,
hoog en hard en vals!
Ze krijgt ook van die gekke
enorme rode vlekken
rondom haar hele hals.

En papa zit te roken,
vieze sigaret!
Dat doet-ie voor de buurman,
daar krijgt-ie ook steeds vuur van.
Afschuwelijk, vind ik het.

Hier zit ik onder tafel.
Niemand heeft me door.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Wat doe je tegen buren?
Zijn daar geen drankjes voor?

(Bron: Het poezenvarken/Amsterdam)