Tagarchief: Harriët Laurey

Drie musjes (Harriët Laurey)

Standaard

postkaart-drie-musjes-gabriela-de-carvalho


Daar zitten drie musjes in ’t sneeuwwitte woud.
Hun hartjes zijn warm en hun staartjes zijn koud.

Ze slapen er onder het sneeuwwitte dek.
De middelste mus heeft de warmste plek …

Ze wachten op iets dat hun buikje vult.
De middelste mus heeft het meeste geduld …

Waarom mag die éne in ’t midden, juist hij?
En WILLEN die andere twee wel opzij?

Dat willen ze best, hoor, en weet je waarom?
Ze zitten een poos, en dan ruilen ze om!
Dan mag er een ander in ’t midden, en dus
is elk op zijn beurt weer de middelste mus …

(Bron: Wist jij dat er schaatsende eendjes bestaan?/Holland. Illustratie: Gabriela de Carvalho)

Advertenties

De kat van de buren (Harriet Laurey)

Standaard

De kat van de buren
Een katje met een grijze vacht
zat voor de huisdeur nummer acht.
En in de deur van nummer tien
liet zich een sneeuwwit katje zien.

Het katje met de grijze vacht
ging roerloos zitten gluren.
Toen had hij lang genoeg gewacht
en zei: O juist. Net wat ik dacht.
U bent de kat van de buren.

Het sneeuwwitte katje zweeg een poos
en keek alleen verwonderd.
Toen werd het langzaam, langzaam boos.
Maar voordat het een antwoord koos
telde het eerst tot honderd.

En eindelijk sprak het, bij honderd-elf:
De kat van de buren, dat bent u zelf.

(Bron: Een schelp aan je oor/Holland)

De laatste trein (Harriët Laurey

Standaard

De lichten zijn overal uitgedaan.
Mensen en dieren zijn slapen gegaan,
behalve het paard in de Spoorweglaan.
Het staat in het gras van de nacht.
Het staat in het donker en wacht.

Luister, daar komt nog een trein voorbij,
over de spoordijk, vlak achter de wei.
De machinist kijkt al en mindert vaart.
Hij leunt wat naar buiten en roept: Dag paard!
Hij zwaait met zijn pet en hij lacht.
En dáár heeft het paard op gewacht.

(Bron: Kinderversjes/Holland-Haarlem)