Tagarchief: herfst

Blaadjes (Edward van de Vendel)

Standaard

Ik heb een boom afgeluisterd.
En ik zweer je: daar wordt niet gefluisterd.
Die waaiende blaadjes
hebben laaidende praatjes!
Ze stribbelen tegen,
ze kibbelen en krijsen.
Ze schreeuwen de meest vervelende eisen.
Wij dénken dat we vriendelijk ruisen horen,
maar intussen, intussen:
suizende oren…
Ik zweer het —
als je in de herfst de blaadjes ziet vallen,
dan was de boom ze dus zat.
Zo.
Vlieg maar op met z’n allen!

(Bron: Hoera voor Superguppie!/Querido)

Advertenties

Herfst (Gil vander Heyden)

Standaard

Op de rivier
stapt de zon in een kano.
Bij zoveel licht
knijpt de dag zijn ogen dicht.

Achter de bomen
wacht de rosse avond,
knipt tussen twee droge vingers
het donker aan.

Het donker dat zonder dralen
en met één grote hap
alle kleuren opeet.

(Bron: Kleine stemmen/Clavis)

Winterkleur (Bas Rompa)

Standaard

Kijk de tuin nou donker kijken.
Kale struiken, kale bomen.

Ja. De herfstwind heeft haar laatste
oude kleuren meegenomen.

Zou zij uitzien naar de lente
die vol nieuwe kleuren zit?

Nee. Die hoeft nog niet te komen.
Zij wacht op het winterwit.

(Bron: Binnenste Buiten/Holland)

Verdrietig kind, verdrietig gedicht (Toon Tellegen)

Standaard

Verdrietig kind,
verdrietig gedicht

Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.

Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.

Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.

(Bron: Daar zijn geen woorden voor/Muntinga)