Tagarchief: homoseksualiteit

Aan ene jonge visser (Jacob Israël de Haan)

Standaard

Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.

Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan ’t eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.

Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad.
Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond
en vind in stad noch stiller landstreek wijk.

Ik ben zo moede, ik heb veel liefgehad.
Vergeef mij veel, vraag niet wat ik weerstond,
En bid dat ik nooit voor uw schoon bezwijk.

(Bron: Verzamelde gedichten/Van Oorschot)

Advertenties

Bevroren tekstballonnen (Ted van Lieshout)

Standaard

Mama — ik zeg het maar weer zo in plaats van mam —
hoe moet het nu met mij, met jou?
Hoe erg is het als je geen oma wordt?

Ik kom niet thuis meer als het kind dat jij kent;
ik ben ineens een vreemde in de kou,
degene die het spel bederft.

Zoals ijs van water is, maar water niet van ijs,
zo voel ik vaste grond onder de voeten.
Nu moet ik oversteken voor het dooit.

Als in de winter krijgt mijn adem vorm:
bevroren tekstballonnen, gebeiteld in de lucht.
Afscheid van een ongesproken woord.

(Bron: Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen/A.W. Bruna & Zoon N.V.)

Natuurlijk (Hans Warren)

Standaard

Natuurlijk moest die jongen in het duin
merken dat ik intens naar hem keek.
Natuurlijk kwam hij toen vlak langs me
met veel overbodige bewegingen
hoewel hij me zogezegd niet zag.
Natuurlijk begon hij een lenteballet
met een vriendje en een bal,
natuurlijk streek hij veel te meisjesachtig
telkens door zijn erg lange haar
en keek daarbij eens om,
flitsend gebit in duister gezicht.
Natuurlijk lag hij later
loom kauwend op een helmspriet
in dat aandoenlijke verschoten badbroekje
helemaal alleen in een warme duinpan.
Natuurlijk ging ik zacht en ongemerkt weg
en natuurlijk heb ik daar de hele dag spijt van.

(bron: Verzamelde gedichten 1941-1981/Bert Bakker)