Tagarchief: overlijden

Koud (Geert de Kockere)

Standaard

Koud was het al
toen plots de wereld verstilde.
Even hield alles op.
Het draaien, het lachen,
het razen, het rennen.

Er was alleen nog jou,
stiller dan ooit
en onbewogen
onder zoveel aandacht.

En we dachten nog,
en we zeiden nog:
Wat ligt hij daar schoon,
straks wordt hij wakker
en maakt hij een grap.

Koud was het al
toen we jou naar buiten volgden.
En we keken als nooit tevoren
naar de witte wolkjes leven,
die uit onze monden ontsnapten.

(Bron: Jariger dan wij/Pigmalion)

Wandeling (Francie van den Hurk)

Standaard

                                Ome Wim 22 november 1935 – 16 februari 2014

Hier in dit bos liepen wij;
hij met mannenpassen,
ik in huppeltjes, zondagsritme.
Voorzichtig een spinnentrui,
zei mijn vader.

Op deze kromme vork
van paden hield hij stil;
hier gaan we naar links.
Ik kreeg zijn hand, eeltig,
warm als zijn stem.

De huid van de eik
ruikt naar zijn tweedjasje;
sigaar in de mondhoek,
gebruikte zakdoek, meubellijm.
Ik heb nog twee pepermuntjes.

Dit nazomerlicht
met zijn brede schuine zonnestrepen
kleurde onze kruinen
en mijn nieuwe schoenen.
Rode mieren worden oranje.
Zondag wordt nooit donker, zei ik.

Als dit bos een geheugen heeft,
zal het zich geluk herinneren,
in zijn achterhoofd
de mensen die hier waren:
hij en ik, jij en ik.

(Bron: Naastenparade/De Harmonie)