Tagarchief: Remco Ekkers

Verleden (Remco Ekkers)

Standaard

Op zolder vonden we een bed
van snippers van een krant
van negentienhonderd elf:
‘Zoo dat de vischboer stierf.’

De muizen vonden het best.
Ze vraten zich een nest
rond de dubbele oo, maakten
een wieg voor hun kroost.

Ze zijn als de vischboer
tot stof weergekeerd
en wij lezen onze toekomst:
een nest in oude spelling.

(Bron: De geur van tijd/Leopold)

De geur van tijd (Remco Ekkers)

Standaard

Tijd heeft een geur
ik heb hem zelf
geroken toen mijn vader
het liet zien
het oude kerkje
bij Wijns in Friesland.

‘Moet je eens kijken,’ zei hij.
‘Je ruikt hier een paar eeuwen.’
Ik keek, stak mijn neus
naar voren.

En tussen de muur en de deur
rook ik tijd
stof en verheven woorden
vreugde, oude kleren
tranen en hout.

(Bron: De geur van tijd/Leopold)

Bij de kuikens (Remco Ekkers)

Standaard

Ik zou wel een kip
als moeder willen hebben.

Een beetje roetsjen
van haar rug.

Op kleine pootjes
scharrelen in een hoek.

Ze roept ons wel als zij
iets lekkers vindt.

Hakt het met haar snavel
in kleine kuikenbrokjes.

En ’s avonds met mijn zusjes
lekker warm schuilen
onder de donkere theemuts.

(Bron: Er zit een feest in mij, Querido’s Poëziespektakel 5/Em. Querido’s Uitgeverij BV)

Eerste woord (Remco Ekkers)

Standaard

Eerste woord

Mijn eerste woordd was r aa m
Het hing in de eerste klas
vlak onder het raam
Later zag ik ook d eu r.

Je kon naar buiten
dan waren de woorden weg
maar hun beeld zweefde
nog in mijn hoofd.

Ik leerde dat de letters
van het woord vrij
konden fladderen
maar deze bleven samen.

Tot ik een naam
gaf aan bijna alle
dingen in de klas.
Het raam ging open staan

(bron: Poëzieroute Leeuwarden)

Reiger (Remco Ekkers)

Standaard

Met die reiger aan de waterkant
zou ik wel een praatje willen maken
naast hem hurken en vragen:
‘Nog wat kikkers gevangen?’

Samen kijken over het water en
als hij een beetje vertrouwd raakt
wil ik met mijn hand zachtjes
glijden langs zijn hals.

Hem eens lekker pakken
in zijn verenjas en later
de spitse snavel gevaarlijk
laten rusten tegen mijn wang.

(Bron: Praten met een reiger/Leopold)

Tas (Remco Ekkers)

Standaard

Liep ik met mijn grote tas
alle boeken, niks vergeten
te zeulen in die nieuwe school.
Waar moest ik naar toe?

De jongens en meisjes uit de vijfde
stonden gewoon bij elkaar.
Zou ik later ook met jongens
praten en lachen en staan?

Stonden ze bij mijn fiets te vrijen
durfde ik niks te zeggen.
Wachten tot ze klaar waren
mijn zware tas op de grond.

(bron: Praten met een reiger/Leopold)