Tagarchief: Ted van Lieshout

Moeders (Ted van Lieshout)

Standaard

Moeders worden vijf keer vierendertig
als het moet, terwijl ik graai
naar elk jaar dat ik te pakken krijg.
Ik maai mij door de tijd.

Moeders willen verjaardagen overslaan
(op cadeautjes na) maar jaren kwijt.
Ik elleboog mij haar voorbij:
dag mam, dag kleine meid.

(Bron: Och, ik elleboog me er wel doorheen/Leopold)

Bevroren tekstballonnen (Ted van Lieshout)

Standaard

Mama — ik zeg het maar weer zo in plaats van mam —
hoe moet het nu met mij, met jou?
Hoe erg is het als je geen oma wordt?

Ik kom niet thuis meer als het kind dat jij kent;
ik ben ineens een vreemde in de kou,
degene die het spel bederft.

Zoals ijs van water is, maar water niet van ijs,
zo voel ik vaste grond onder de voeten.
Nu moet ik oversteken voor het dooit.

Als in de winter krijgt mijn adem vorm:
bevroren tekstballonnen, gebeiteld in de lucht.
Afscheid van een ongesproken woord.

(Bron: Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen/A.W. Bruna & Zoon N.V.)

Oude foto’s (Ted van Lieshout)

Standaard

Foto’s staren me aan
met mijn eigen ogen.
Een vreemde die ik heb gekend.

Een jongetje met korsten
op de knieën en dagen
die nergens zijn gebleven.
Bezigheden zonder nut.

Zal van mij zoals ik ben
alleen een afdruk blijven?
Is het waar dat kinderen
niet echt bestaan?

(Bron: Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen/Leoopold)

Cassette (Ted van Lieshout)

Standaard

Ik vond cassettebandjes in een doos op zolder
en wilde weten of er nog iets moois op stond.
Toen hoorde ik ineens de stem van mijn vader,
alsof de woorden rechtstreeks kwamen uit zijn mond.

Hij zong een liedje over edelweiss en alpen;
ik denk dat hij het zomaar zelf verzonnen heeft.
Ik zat verstard en luisterde geschrokken
omdat mijn vader al sinds jaren niet meer leeft.

Tot nu toe had ik enkel maar een boek met foto’s
en ook een envelop waarop zijn handschrift staat.
Ik ben verbaasd dat een cassette heeft onthouden
dat hij ademhaalde, zong en heeft gepraat.

Zijn stem was het allereerste dat ik ben vergeten
en toch herken ik hem bij het allereerste woord.
Het valt me op dat hij een heel klein beetje sliste.
Toch gek, dat heb ik toen hij leefde nooit gehoord.

Nooit gehoord…

(bron: Zij vonden de naam die zou blijven/Kwadraat)

Lieverd (Ted van Lieshout)

Standaard

Lieverd moet naar zijn kamer gaan.
Moeder wil even ernstig praten
met het bezoek, met de deuren dicht,
met lieverd uit de weg. Lieverd
klompt de trap voor de helft op
en dan af, sluipt naar het sleutelgat –

ik mag alles weten van mezelf, maar
wat is ongeoorloofd schoolverzuim?
Wat zijn concentratiestoornissen? –

Op tenen sluipt lieverd naar boven
Lieverd zoekt in mams slaapkamer wel
naar een geheim dat hij begrijpt

(bron: Och, ik elleboog me er wel doorheen/Leopold)